عموما جهت بررسی موج  P  در   ECG   ابتدا به لید    V1  وسپس به  لید   2    توجه میکنیم              

   تعدادی تکنیک فرعی توسعه یافته  جهت بررسی ریتم وجود دارد  که این تکنیک ها شامل شامل تغیرات در لید های استاندارد 12-ECG و هچنین اضافه کردن لیدهای غیر استاندارد جهت مانیتورینگ قلبی  بویژه فعالیت ریتم دهلیزی میباشد

تغییر در دامنه(  Amplitude) وسرعت نوار (paper speed  ) .

بیشتر دستگاههای  ECG  اجازه تغییر در سرعت کاغد و دامنه(amplitude )را از پایه کلاسیک   10 mm/sec و  20mm/secمیدهند

افزایش دامنه( amplitude)به دو برابر استاندارد(20mm/mv(می تواند سبب بر جسته شدن (                   prominence )کوچکترین انحناها(deflection) وهمچنین موج Pو بهبود شناخت ریتم دهلیزی(    artrial ) می شود.

بیشترین استفاده  تکنیک افزایش سرعت کاغد به دو برابر استاندارد (        50mm/sec  )جهت بررسی بیماران با تاکیکاردی دهلیزی یا بطنی میباشد

افزایش در سرعت کاغد برجسته(    exaggerated )میکند هرگونه نامنظمی(  AF  ) در      ECG       وبه شناخت بهتر انحناهای (       deflection) کوچک و همچنین موج  P در تاکیکاردی کمک میکند

لید های فرعی(Alternative lead  )

بررسی ریتم  اغلب نیازمند مانیتورینگ ECGدر یک دوره زمانی طولانی  میباشد تهیه     12-ECGاستاندارد (با ده الکترود) وحتی مانیتورینگ لید های قدامی در یک دوره طولانی مدت عملا غیر ممکن میباشد

در سیستم لید های فرعی از لیدهای  اندامی(   RA-LA-LL  ) در مکانهای متغییر قدام قفسه سینه  استفاده میشود وسپس لیدهای       1.2.3  را بسته بسته  به موقعیت ومثبت ومنفی بودن لید ثبت میکنند

لوئیس لید(lewis leads)

در سال 1910 لوئیس مکانهای متغیری را برای RA,LL  جهت بالا بردن کشف فیبریلاسیون دهلیزی  توصیف کرد.

لید RA را در دومین محل اتصال غضروف به استخوان(second costochondral junction)سمت راست وسپس لید LL را در چهارمین فضای بین دنده ای  راست به فاصله 2.5 سانتیمتر از لبه استرنوم قرار دا د و لید 2 را ثبت کرد.

لوئیس گزارش کرد که RA  درنقش لید منفی ولید LL در نقش لید مثبت  قرار دارد .افزایش ثبتفعالیت الکتریکی دهلیز  را وقتی که RA بعنوان لید منفی و LL  بعنوان مثبت قرار دارد گزارش کرد.

لید بارکر(vertical sternal”Barker” Lead)

در این سیستم لید مثبتLL or LA)(در ناحیه زایفوئید و لید منفی RA)) در ناحیه زیر سوپرا استرنال notch استخوان جناق  قرار میگیرد.Herzogو همکاران گزارش کردند در روش بارکر موج P   نسبت به سایر روشها برجسته تر میباشد زیرا در این روش فعالیت عضلانی بعلت قرار گرفتن لیدها بر روی اسخوان حداقل است وartifact وجود ندارد.

Modified Bipolar Chest Lead (MCL)

لید  MCL شایعترین لید برای مانیتورنیگ  قلبی هستند.                           درسیستم  MCL  لید مثبت((LL or LAبر روی قدام قفسه سینه و لید منفیRA)) برشانه چپ قرار می گیرد.

در روشMLC1 در یک دستگاه ECGاستاندارد لید(مثبت)LA در جایگاهV1ودرشانه چپ لید(منفی)RA قرار میگیرد و لید 1 ثبت میگردد.

درروشMCL6 در یک دستگاه استاندارد ECGلید(مثبت)LL  درجایگاه V6 ولید(منفی)

RA در شانه چپ   قرار میگیرد و لید 2 ثبت  می گردد.

  MCL1 در تشخیص فعالیت الکتریکی دهلیز مفید است.

MCL5 و   MCL6عموما  جهت  مانیتورینگST/T استفاده میشود.

MCL1  و MCL6 هر دو با هم در بررسی Wide Complex تاکیکاردی  بکار میرود.

 لید مری(Esophageal lead) (E

لید مری(E) در سال 1930 توسط Brown   توصیف شد.

لید در موقعیت خلفی و اغلب بالای دهلیز قرار میگیرد.لید E به دستگاه ECG متصل

 میگردد و سپس به وسیله یک سیم نازک که بلع میشود یا از طریق بینی وارد مری

میشود

موقعیت لید توسط فلورسکوپی یابوسیله ثبت در موقعیت بالا و پایین  تائید میگردد

در افراد بالغ لید در فاصله 12-25 سانتیمتری از پره بینی قرار میگیرد و فعالیت الکتریی

ازطریق لید 1 ثبت میگردد وهمزمان میتوان توسط لید 2 ثبت گردد.

لید داخل Central Venous  Intracardiac  Lead)CV LIN)

دربیمارانی که کاتتر ورید مرکزی دارند کاتتر بوسیله نرمال سالین پر میشود و ازیک الکترود

Modified  جهت ثبت  فعالیت  دهلیزی استفاده می شود

 با سپاس از دکتر سهرابی -دستیار تخصصی طب اورژانس

                     .